Dieetdag 2

Anne-Marie’s Coeliakie Challenge

Mijn tweede dag begon ik met glutenvrij brood van Schär. De geur van het brood vond ik wat zuur, de plakjes klein en de structuur, zoals verwacht, te zacht. Gelukkig lukte het aardig om ze te roosteren tussen een vel bakpapier (tip van vriendin Sarah). Met kaas en jam werd het een prima ontbijtje.

Ik merkte wel, dat het brood me niet goed vulde. Ik zou met gemak 4 glutenvrije boterhammen kunnen eten, waar ik normaal 1 glutenvolle boterham neem.

Bij de koffie had ik deze keer Choco Chip Cookies van Schär. Erg klein, maar fijn. De lunch met yoghurt, vers fruit ging ook prima. En zelfs het avondeten met elleboogjespasta van Sam Mills met een saus van tonijn, Frito van Heinz, prei en champignons was heel smakelijk.

Ook hier viel op dat de structuur van de pasta anders was. Ook slap, net als het brood. Ik had van een lezer al de tip gekregen om de pasta korter te koken, maar toch miste het de “al dente bite”. De kinderen vonden de smaak goed, maar misten ook een bite.

Nieuwe inzichten

Al met al een goede dag qua eten. Toch vielen me twee dingen op, die ik op een of andere manier heel confronterend vond en die me tot een stelling brachten.

‘s Ochtends ging ik naar de bakker om de wekelijkse voorraad brood voor ons gezin te halen. Normaal neem ik mijn favoriete Bauernbrood. Lekker stevig, gebakken met desem en voorzien van een heerlijke, krokante korst. Dat kon ik nu niet kopen. Ik baalde daar eigenlijk best wel van. Waarom is er geen normaal alternatief voor glutenvrij brood, dacht ik op dat moment. Waarom mag ik alleen maar blij worden van voorverpakt glutenvrij fabrieksbrood? Dat altijd hetzelfde smaakt? En wat niet verkrijgbaar is in 10 soorten? Hoe eentonig…. en dat een leven lang als je écht Coeliakie hebt.

Daarna ging ik naar de supermarkt, die op dinsdag altijd speciale aanbiedingen heeft. De warme saucijzenbroodjes riepen mij al vanaf de ingang. En dan spreek ik nog maar niet over de vers afgebakken croissants, broodjes en allerhande koeken voor bij de koffie, cake en plaatselijke bakkersspecialiteiten, die daar allemaal uitgestald lagen. Ik kocht voor onze kinderen 2 saucijzenbroodjes en liep daarna stug door naar de zuivelafdeling. Grrrr, geen warm saucijzenbroodje voor mij.

Andere tijden

Ik kwam tot de conclusie, dat het voor Coeliakiepatiënten niet gemakkelijker is geworden in een wereld, waarin je op elk moment van de dag kan eten, wat je wilt. Heel lang geleden aten we ’s middags thuis een boterham en beperkten tussendoortjes zich tot een koekje, fruit of iets dergelijks. Later nam iedereen brood mee voor lunch op het werk en op school. Iedereen at hetzelfde: brood uit een trommeltje. Glutenvrij of niet, iedereen was daarin gelijk.

Nu besluiten mensen daarentegen iets te eten, waar en wanneer ze daar zin in hebben. De vaste eetmomenten en eetplaatsen zijn sterk gewijzigd. De laatste 10 jaar haal je elke middag jouw lunch vers in plaats van boterhammen mee te nemen van huis of je koopt iets tussendoor wanneer je trekt krijgt. Supermarkten spelen hier handig op in met als gevolg dat winkels je constant verleiden iets te eten. Overal kan je “prefab” eten kopen. En laat dit nu vooral glutenvolle etenswaren zijn! Een opsomming van de plaatselijke supermarkt hier: hamburgerbroodjes, kroketbroodjes, kaasbroodjes, satébroodjes, saucijzenbroodjes, pizzabroodjes, allerhande broodjes, croissants, puddingbroodjes, kleine brownies, kleine wortelcakes, muffins. Alles vers afgebakken en vaak direct warm mee te nemen.

Stelling

Dit bracht mij tot de volgende stelling: Coeliakiepatiënten voelen zich sociaal meer buitengesloten dan vroeger, omdat mensen om hen heen (medescholieren, collega’s en gezinsleden) tegenwoordig een enorme keuzevrijheid in eten hebben en zij (nog steeds) niet. Of slaat mijn stelling nergens op en ervaren Coeliaken dit anders? Reacties zijn uiteraard welkom! Volgens mij geldt de “grazen”-trend namelijk alleen voor niet-Coeliaken. Door mijn Coeliakie Challenge realiseerde ik me vandaag des te meer dat we nog maar aan de wieg staan van een normaal, glutenvrij assortiment in de Nederlandse supermarkten. Zeker als je kijkt naar het “grazen”-aanbod. Dat is er simpelweg niet in een glutenvrije variant. Je ziet op elk moment van de dag van alles aan “prefab” eten voorbij komen, maar het gaat allemaal aan jouw neus voorbij. Jij kunt niet mee doen aan deze eettrend, terwijl je als Coeliaak ook net zo gewoon wilt leven als ieder ander. Zou er ooit een tijd aanbreken, dat je ook een glutenvrij saucijzenbroodje kan kopen waar en wanneer jij daar zin in hebt?  Ik hoop het echt voor die 1,7 miljoen mensen met Coeliakie.

Saucijzenbroodjes

In ieder geval probeer ik met Glundes.nl mensen met een voedselallergie of –intolerantie zo goed mogelijk op weg te helpen met recensies van lotgenoten over allerlei soorten eetgelegenheden in Nederland en België. Wil je een positieve eetervaring delen? Schrijf dan een recensie, want wie weet, ken jij wel die ene bakker die al lang glutenvrije saucijzenbroodjes maakt! Klik "Deel jouw ervaring" in het menu hiernaast aan en deel jouw favoriete adresje met lotgenoten.